و خداى با فضل و بزرگوار است . إِنَّما ذلِكُمُ الشَّيْطانُ آن ديو مردم بود ، يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ چون خودان را مىترساند ، فَلا تَخافُوهُمْ شما مترسيد از ايشان ، وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 175 ) و از من ترسيد اگر گرويدگان‌ايد . وَ لا يَحْزُنْكَ و اندوهگن منما ياد ترا ، الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ ايشان كه در كافرى مىشتابند ، إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً كه ايشان خداى را نگزايند هيچ چيز ، يُرِيدُ اللَّهُ ميخواهد خداى ، أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ كه ايشان را بهره‌اى ندهد در آن جهان ، وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ( 176 ) و ايشان را است عذابى بزرگ . إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيْمانِ ايشان كه كفر خريدند و ايمان فروختند ، لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً خداى را بر هيچ چيز نگزايند ، وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 177 ) و ايشان راست عذابى دردنماى . وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مپندار ايشان كه كافر شدند ، أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ كه آنچه ما ايشان را فرا « 1 » گذاريم ، خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ ايشان را به است ، أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ ما ايشان را از بهر آن مىفراگذاريم ، و مهلت دهيم ، لِيَزْدادُوا إِثْماً تا بزه افزايند ، وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ ( 178 ) و ايشان راست عذابى خوار كننده و نوميد گذارنده . النوبة الثانية قوله تعالى : وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ . . . الآية . مفسّران گفته‌اند كه : اين آيت در شأن شهداء بدر و احد فرود آمد . شهداء بدر چهارده كس بودند ،

--> ( 1 ) - ج : فرو . )